Önce sanal makinelerin iş yükünü çıkarın
Her sanal makinenin amacı, işletim sistemi, uygulaması, eşzamanlı kullanıcı sayısı ve kritik çalışma saatleri kaydedilmelidir. Dosya sunucusu, veritabanı, uygulama sunucusu ve test ortamının CPU, bellek ve disk davranışı farklı olabilir.
Mümkünse mevcut sistemlerden ortalama ve tepe CPU kullanımı, bellek tüketimi, disk gecikmesi ve ağ trafiği ölçümleri alın. Sadece üreticinin önerdiği minimum gereksinimleri toplayarak fiziksel sunucu boyutlandırmak çoğu zaman yetersiz kalır.
CPU planlaması
Fiziksel işlemci çekirdekleri sanal makinelere sanal işlemci olarak sunulur. Her sanal makineye fiziksel çekirdek sayısına eşit işlemci atamak gerekmez; aşırı tahsis de her ortamda güvenli bir yaklaşım değildir.
İş yüklerinin aynı anda ne kadar yoğun çalıştığı, tek çekirdek performansı, işlemci mimarisi, NUMA yapısı ve hipervizörün planlayıcı davranışı önemlidir. Kritik ve sürekli yüksek CPU kullanan makineler için ayrı kaynak payı planlayın.
RAM kapasitesi ve büyüme payı
Fiziksel RAM planı, aynı anda çalışacak sanal makinelerin gerçek bellek ihtiyacını ve hipervizörün ana sistem gereksinimini karşılamalıdır. Toplam bellek ihtiyacına izleme, yedekleme, güvenlik yazılımı ve geçici tepe yükleri için pay ekleyin.
Bellek baskısı oluştuğunda bazı hipervizörler bellek sıkıştırma veya disk tabanlı paging gibi yöntemlere başvurabilir; bu durum özellikle yoğun I/O kullanan makinelerde performansı düşürebilir. Bellek ihtiyacını kullanım verisiyle belirleyin.
Depolama kapasitesi kadar I/O performansı da önemlidir
Sanal disklerin toplam boyutu, beklenen büyüme ve snapshot/backup alanı depolama kapasitesini belirler. Bunun yanında IOPS, bant genişliği, gecikme ve aynı anda erişen sanal makine sayısı hesaplanmalıdır.
Birden fazla yoğun veritabanı veya dosya iş yükü aynı fiziksel disk grubunu paylaşıyorsa birbirlerinin performansını etkileyebilir. Microsoft, Hyper-V yapılandırmasında depolama I/O kapasitesinin ve sanal makinelerin disk yüklerinin dikkate alınmasını vurgular.
Ağ, yedeklilik ve yönetim
Sanal makinelerin ağ trafiği, yedekleme trafiği, yönetim erişimi ve depolama trafiğini ayrı değerlendirin. Fiziksel NIC sayısı, port hızı, switch uplink kapasitesi ve VLAN gereksinimi birlikte planlanmalıdır.
Güç kaynağı, disk, ağ bağlantısı ve mümkünse hipervizör ana bilgisayarı arızasına karşı yedeklilik gereksinimini belirleyin. Yedekleme ve felaket kurtarma tasarımını sanallaştırma projesinin dışında bırakmayın.
Satın alma öncesi teknik bilgi listesi
Çalışacak sanal makine sayısı, işletim sistemleri, uygulama üreticilerinin destek şartları, mevcut CPU/RAM ölçümleri, disk büyümesi, ağ trafiği, yedekleme penceresi ve hedef kesintisizlik seviyesi netleştirilmelidir.
Seçilecek işlemci ve platformun hipervizör gereksinimlerini desteklediğini üretici dokümanlarından doğrulayın. BIOS/UEFI sanallaştırma özellikleri, SLAT ve gerekli sürücü/firmware desteği kontrol edilmelidir.
Sıkça sorulan sorular
Her sanal makineye kaç sanal CPU atanmalı?
Sabit bir doğru sayı yoktur. Uygulamanın gereksinimi ve gerçek CPU kullanımı izlenmeli; ihtiyacın üzerinde kaynak atamak yerine ölçümle ilerlenmelidir.
Sunucu RAM kapasitesi nasıl hesaplanır?
Aynı anda çalışacak sanal makinelerin bellek ihtiyacı, hipervizör/ana sistem payı, yönetim servisleri ve büyüme payı birlikte hesaplanmalıdır.
Sanal sunucularda SSD zorunlu mudur?
Zorunlu değildir. Depolama türü iş yükü, IOPS, gecikme, kapasite ve bütçeye göre seçilir. Yoğun veritabanı veya sanal makine iş yükleri hızlı depolamadan fayda görebilir.